Ziemia starogardzka należy do najdawniej zasiedlonych obszarów Polski północnej. Pierwsi osadnicy pojawili się tutaj około 4200 lat przed naszą erą, czyli w młodszej epoce kamienia. Początek ery nowożytnej związany jest ściśle z kulturą śródziemnomorską. Prowadził tędy bowiem końcowy odcinek szlaku bursztynowego, którym nad Bałtyk ciągnęli kupcy wabieni występującymi na tych terenach skórami dzikich zwierząt, puchem łabędzim i bursztynem. Jak mówią przekazy historyczne w roku 997 r. wiodła też tędy droga misyjna św. Wojciecha. W tym czasie prowadzony był tu ożywiony handel. Świadczą o tym choćby znalezione w Rokocinie monety duńskie z wizerunkiem księcia angielskiego Etelberga, pochodzące z około 900 r. W 1198 r. w wyniku fundacji księcia pomorskiego Grzymisława obszar obecnej gminy Starogard, m.in. wsie: Ciecholewy, Kokoszkowy, Okole, Żabno, Rokocin, Nowa Wieś Rzeczna i Trzcińsk znalazły się we władaniu Joannitów. W XVI w. ziemie te sukcesywnie przejmowali Krzyżacy, którzy krwawym piętnem odcisnęli się na historii Kociewia. Lata przynależności do Rzeczpospolitej szlacheckiej to okres intensywnego rozwoju. Niestety zakłócały go pożary, zarazy i wojny, choćby ze Szwedami w XVII w.

 

Pomnik ku czci Floriana Ceynowy i powstańców kociewskich w Klonówce.

Pomnik ku czci Floriana Ceynowy i powstańców kociewskich w Klonówce.

 

W 1772 r. tereny te przeszły pod zabór pruski i rozpoczął się okres ciężkiej próby dla mieszkańców, poddawanych silnej presji germanizacyjnej. Nie ulegli jej jednak, aktywnie broniąc polskości. Świadczy o tym choćby zbrojny marsz w lutym 1846 r. 160 chłopów z Klonówki i okolic na garnizon pruski w Starogardzie. Wydarzenie to o dwa lata wyprzedziło Wiosnę Ludów. Powstanie przygotowane przez Floriana Ceynowę niestety nie powiodło się. Protestowała również młodzież, która w 1906 roku przystąpiła do strajku szkolnego. Wyzwolenie przyszło w styczniu 1920 r. Niedługo jednak dane było cieszyć się mieszkańcom wolnością. Dziewiętnaście lat później wkroczył na Kociewie okupant hitlerowski. Niemcy krwawo rozprawili się z miejscową inteligencją i umysłowo chorymi ze szpitala w starogardzkim Kocborowie. W Lesie Szpęgawskim znajdują się zbiorowe mogiły ponad 6 tys. ofiar hitleryzmu. Po wojnie następowała systematyczna odbudowa gospodarstw i domostw. Ziemia starogardzka dość szybko odradzała się z wojennej zawieruchy. W latach 70 i 80 na terenach gminy Starogard działało kilka prężnych Państwowych Gospodarstw Rolnych, żeby wymienić choćby te w Jabłowie i Nowej Wsi Rzecznej. Bardzo dobrze rozwijała się też spółdzielczość rolnicza, a swoją cegiełkę do dobrej kondycji tych terenów dołożyli rolnicy indywidualni. Od 1991 r. obserwuje się stały, dynamiczny rozwój małych i średnich przedsiębiorstw.

 

Pomnik ofiar hitleryzmu w Lesie Szpęgawskim

Pomnik ofiar hitleryzmu w Lesie Szpęgawskim

 

W obecnym kształcie, czyli z 27 sołectwami, gmina wiejska Starogard Gdański istnieje od 1993 r.

Urząd Gminy Starogard Gdański

Realizacja: IDcom-web.pl